Gleðilegan þjóðhátíðardag!

Eins og ég sagði í síðasta pistli þá snýst lífið hjá mér þessa dagana um lokaritgerðina. En skrifin ganga bara ágætlega takk og ég er bráðum hálfnuð, þ.e. er búin með 7000 orð af 16-20.000. Mér finnst best að fara á bókasafnið í skólanum og vinna þar (ekki í netsam- bandi ;) en það er svo skrítið að það eru ekki margir aðrir sem nýta sér þá frábæru aðstöðu sem þar er. Þannig að ég er oft fyrst á svæðið og starfsfólkið er m.a.s. farið að heilsa mér þegar ég mæti og stundum er ég líka síðust út... Ja, það þýðir ekki að slá slöku við, þetta er alveg full vinna enda er ég á fullu kaupi við þetta!

En við skruppum í göngutúr í gærkveldi á milli skúra og festum fugla-, dýra- og mannlífið í garðinum okkar á "filmu":

Kýrnar voru á sínum stað.

Það fór eins og maðurinn spáði, svarti svanurinn Georg náði ekki að unga út og nú er hreiðrið tómt og yfirgefið.

Löggan var á svæðinu en þetta er vinsæll samkomustaður unga fólksins um helgar...

...eins og sést á þessari mynd. En hér eru tíðindi vikunnar; hvítur svanur (ungalaus) í slagtogi með svörtum svani! Þetta höfum við ekki séð fyrr hér á ánni.

Strákarnir mínir flottu :)

Og að lokum gæsafjölskylda með fjóra unga. Þeim virðist ganga mun betur en svönunum að passa upp á ungana sína og höfum við ekki orðið vör við nein afföll hjá þeim þremur gæsafjölskyldum sem búa hér í nágrenninu.

Þeir feðgar brugðu sér á Duxford Imperial War Museum í dag á meðan ég þóttist vera heima að læra og fóru þar m.a. um borð í Concorde. Á morgun erum við svo öll að fara í 17. júní partý hjá Bjarka og Bryndísi þar sem grillaðar íslenskar "pulsur" verða í boði og sungið verður Hæ, hó, jibbí, jei og jibbí, jei, það er kominn 17. júní. Við erum að hugsa um að labba þangað í skrúðgöngu með Stefán í fararbroddi spilandi á saxófóninn Allir dansa kónga. Björn og Regína ætla jafnvel að slást í hópinn. Annars eru þau að flytja heim í næstu viku og við kveðjum þau með söknuði um leið og við óskum þeim alls hins besta á Ísalandinu góða.