Er virkilega þörf á kvennafrídegi, baráttudegi kvenna, árið 2005?Ég verð að viðurkenna að þegar Jóhanna aðstoðarskólastjóri nefndi það við okkur kennslukonur fyrir rúmum hálfum mánuði hvort við ættum ekki að taka þátt í kvennafrídeginum, þá var ég alls ekki viss um að það væri neitt fyrir mig. Leggja niður vinnu og ganga út kl. 14:08? Ég átti að vera að kenna til kl. 15:15 og fara síðan rakleiðis niður á bókasafn og vinna þar til kl. 19:00. Auk þess átti skv. kennsluáætlun að vera próf í síðasta tímanum!
Svo fór ég að velta þessu fyrir mér; það er alveg ótrúlegt að konur skuli aðeins hafa um 65% af launum karla...! Verðum við ekki að gera eitthvað í þessu? Og verðum við ekki að sýna samstöðu til að ná árangri? Svo fór að allir kvenkyns kennarar í Seyðisfjarðarskóla gengu út kl. 14:08 eins og mikill meirihluti kvenna í bænum. Við Solla ákváðum að starfskonur bókasafnsins gætu ekki annað en sýnt samstöðu og bókasafnið yrði þá bara að vera lokað í dag eins og leikskólinn, íþróttahúsið, kaupfélagið, sjoppan og ábyggilega fleiri staðir.
Við stormuðum síðan niður á Hótel Öldu, þar sem boðið var upp á kaffi og vöfflur á kr. 500 fyrir konur og kr. 750 fyrir karla. Þar voru flutt erindi, sungið og sagðar sögur í þéttsetnum sal og myndaðist mikil stemming. Sjónvarpsmenn voru m.a. á staðnum að taka myndir. Um fjögurleytið hélt ég heim á leið og er búin að vera að fylgjast með beinni útsendingu frá útifundinum í Reykjavík þar sem þátttaka er vægast sagt góð. Því miður lauk útsendingunni kl. 17 þegar dagskrá sjónvarpsins hófst, þótt fundurinn stæði enn.
Það er því miður ótvíræð þörf fyrir baráttudag kvenna árið 2005 - en vonandi á hann eftir að skila einhverju, alla vega að stappa stálinu í konur. Og vonandi þurfum við ekki að hafa kvennafrídag enn á ný eftir 30 ár.
1 ummæli:
HEYR, HEYR!!
Skrifa ummæli